webtv
WEB TV VIDEO
Δευτέρα 06.11: Δείτε το δελτίο των 16:30
  • ΕΛΣΤΑΤ: Οι Ελληνες το 2016 έχασαν εισόδημα 2,7 δισ. ευρώ.
  • Bloomberg: Σε σημείο καμπής η Ελλάδα -Θετικό σήμα από τα ελληνικά ομόλογα.
  • Handelsblatt: Σπάνια θα έχει πάει στο Eurogroup τόσο χαλαρός ο Τσακαλώτος.
ΕΠΟΜΕΝΟ LIVE
Δευτέρα 06.11: Δείτε το δελτίο των 19:30
Πλήρης ενημέρωση για την "Κοινωνία των Κόκκινων Χρεών" και την οικονομική επικαιρότητα.

«Προωθούμε το κοινωνικό κράτος, θέλουμε το πνεύμα σύμπνοιας στην Ευρώπη»

23 Μαρ 2017
 kokkinodaneio.gr  Πολιτική
Η δημοκρατική παράδοση της Ευρώπης είναι παρούσα και νομίζω ότι είναι η ώρα της ευρύτατης συνεννόησης των προοδευτικών, των δημοκρατικών, των αριστερών των σοσιαλιστικών, των πράσινων δυνάμεων, ώστε να μπορέσουν να επανακαθορίσουν την Ευρώπη συνολικά.
  • Μέγεθος Γραμματοσειράς

Δεδομένων των δυσκολιών και των κινδύνων που υπήρχαν από την εκρηκτική άνοδο της ακροδεξιάς στην Ολλανδία τουλάχιστον σε δημοσκοπικό επίπεδο, το εκλογικό αποτέλεσμα μπορεί να αναλυθεί ως θετικό και λόγω του ότι ο κ. Βίντερς δεν πήρε το ποσοστό το οποίο αναμένονταν και λόγω του ότι υπήρξε μεγάλη συμμετοχή στις Ολλανδικές εκλογές που είναι ένα κρίσιμο στοιχείο και μαρτυρά ότι όταν οι πολίτες προσέρχονται στις κάλπες η διαδικασία της συμμετοχής μπορεί να ακυρώσει την άνοδο τέτοιων φαινομένων και κατά τη γνώμη μου από την άνοδο του κόμματος της πράσινης αριστεράς που είχε στο Ολλανδικό Κοινοβούλιο την προηγούμενη περίοδο 4 έδρες και αναδεικνύεται σε ρυθμιστική δύναμη του πολιτικού συστήματος, τετραπλασιάζοντας τις δυνάμεις του και κατακτώντας 16 έδρες.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχει να δούμε το γεγονός ότι ο κύριος Ρούτε ο οποίος κέρδισε τις εκλογές έχεσε περίπου το 25% της εκλογικής του δύναμης. Ο κ. Ρούτε προέρχεται από το χώρο της Ευρωδεξιάς, αλλά και το κόμμα του κ. Ντάισελμπλουμ, οι Εργατικοί της Ολλανδίας με μία μεγάλη και σημαντική παράδοση, που όμως τα τελευταία χρόνια έχουν μπει στη λογική της δεξιόστροφης σοσιαλδημοκρατίας, έπεσαν από τις 38 έδρες στις 9. Αυτά πρέπει να τα ακούσουμε και να τα αναλύσουμε όλοι και στην Ευρώπη και στην Ελλάδα για να μπορέσουμε να προχωρήσουμε τη συζήτηση.

Με αυτή την έννοια θα έλεγα ότι δεν πρέπει να φοβόμαστε τον εκλογικό κύκλο ο οποίος είναι σε εξέλιξη στις ευρωπαϊκές χώρες. Εμείς πρέπει να κάνουμε το καλύτερο δυνατό, πρέπει να προχωρήσουμε, πρέπει να ολοκληρώσουμε την αξιολόγηση και στο νέο χάρτη τον εκλογικό και τον κυβερνητικό που θα προκύψει να αναζητήσουμε τις νέες πολιτικές και γεωγραφικές συμμαχίες.

Απομόνωση ακροδεξιών

Κατά την εκτίμησή μου όσο ενισχύονται οι δημοκρατικές, αριστερές, προοδευτικές φωνές, όσο απομονώνονται οι ακροδεξιοί, αυτοί οι οποίοι σπέρνουν το πολιτικό μίσος και το διχασμό, αλλά και οι εμμονικοί του νεοφιλελευθερισμού που έφεραν την Ευρώπη σε αυτή την κατάσταση και διαχειρίστηκαν την κρίση και τη διαχειρίζονται ακόμη και σήμερα, αυτό είναι θετικό βήμα και δίνει τη δυνατότητα του επανακαθορισμού του πολιτικού πλαισίου στην Ευρώπη συνολικά.

Διέξοδος στη κρίση θα δοθεί με κοινή ατζέντα αριστερών, σοσιαλιστών, δημοκρατικών, πρασίνων

Υπάρχει μία δημοσκοπική ανάσχεση του ρεύματος Λεπέν, που υπήρχε τους προηγούμενους μήνες. Η εκτίμηση είναι ότι οι Ολλανδικές εκλογές βοηθούν να δοθεί ένα μήνυμα και στη γαλλική κοινωνία να ακολουθήσουν το ίδιο.

Η δημοκρατική παράδοση της Ευρώπης είναι παρούσα και νομίζω ότι είναι η ώρα της ευρύτατης συνεννόησης των προοδευτικών, των δημοκρατικών, των αριστερών των σοσιαλιστικών, των πράσινων δυνάμεων, ώστε να μπορέσουν να επανακαθορίσουν την Ευρώπη συνολικά. Διότι δεν συζητάμε μόνο για την πορεία της ίδιας της Ευρώπης. Συζητάμε και για την αρχιτεκτονική της.

Ο...τραυματισμός της Ευρώπης

Η συνάντηση πριν από περίπου 15 μέρες των ηγετικών δυνάμεων της Γερμανίας, της Γαλλίας, της Ιταλίας και της Ισπανίας για το μέλλον της Ευρώπης, καθώς και τα ερωτηματικά τα οποία έθεσε ο Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, ο κ. Γιούνκερ, τα λεγόμενα 5 σενάρια στη Λευκή Βίβλο, δηλαδή αν θα προχωρήσουμε σε μία Ευρώπη με πολλές ταχύτητες, ή αν θα υπάρξει πολιτική εμβάθυνση ή οτιδήποτε, όπως ανοίγει ο διάλογος, νομίζω ότι απαιτούν μία συγκεκριμένη στάση και μία συγκεκριμένη απάντηση για το μέλλον του κοινού μας σπιτιού, όπως είχε παλαιότερα λεχθεί.

Η Ευρώπη το προηγούμενο καλοκαίρι υπέστη έναν σοβαρό τραυματισμό. Το Brexit συρρίκνωσε και το ΑΕΠ και τον πληθυσμό της Ένωσης. Με αυτή την έννοια σε μία επιταχυνόμενη επιθετική παγκοσμιοποίηση, η οποία δυστυχώς δεν διεξάγεται με όρους πολιτικής συνεννόησης, αλλά διεξάγεται με όρους οικονομίας, πολλές φορές επιθετικούς για τα Κράτη και με όρους φιλελευθερισμού, θα πρέπει να αποφασίσουμε εάν θέλουμε να προχωρήσουμε και πώς θέλουμε να προχωρήσουμε, διότι πέρα από τον κίνδυνο της στασιμότητας, είναι ορατός και ο κίνδυνος μίας ιστορικής οπισθοδρόμησης.

Η Ευρώπη αλλάζει κοινωνικά και φυσιογνωμικά με ραγδαίο ρυθμό μετά την κρίση και δυστυχώς έτσι όπως εξελίσσονται τα πράγματα κανένας δεν θα μπορούσε να αποκλείσει την πιθανότητα εξελίξεων, οι οποίες θα μας πάνε πίσω πολλά χρόνια. Η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι μία κατάκτηση ειρήνης, δημοκρατίας και σταθερότητας στην ευρωπαϊκή περιοχή τα τελευταία 60 χρόνια. Αυτό δεν πρέπει να το ξεχνάμε.

Οι δυσκολίες της εποχής

Με πολύ μεγάλη ευκολία αρκετοί λησμονούν αυτές τις σημαντικές κατακτήσεις, τις απαξιώνουν και με έναν τρόπο αφέλειας θεωρούν ότι μπορούμε με την ίδια ευκολία ή με ανάλογες δυσκολίες, όπως καθένας προσανατολίζει τη σκέψη του, να πορευθούμε σε ένα κόσμο δύσκολο και σκληρό. Αν δούμε τι γίνεται στη γειτονιά μας ως Ελλάδα θα καταλάβουμε τις δυσκολίες τις εποχής.

Με αυτή την έννοια εμείς και όχι μόνο εμείς εκπροσωπούμε την άποψη που λέει ότι η Ευρώπη για να μπορέσει να προχωρήσει δεν θα πρέπει να ξεχάσει τις ιδρυτικές της αξίες. Δεν μπορεί να είναι μόνο μία Ένωση οικονομιών. Είναι μεγάλες οι αδικίες και οι ανισομετρίες που υπάρχουν στο εσωτερικό της. Θα πρέπει να δει και τα ζητήματα της συνοχής και της ανάπτυξης, του Κοινωνικού Κράτους συνολικά.

Δεν γίνεται να είναι τόσο μεγάλες οι αποστάσεις μεταξύ των πιο φτωχών και των πιο πλούσιων Κρατών. Ούτε γίνεται για μεγάλο χρονικό διάστημα η φτώχεια, τα ελλείμματα και τα χρέη του Νότου να γίνονται ο πλούτος και τα πλεονάσματα του Βορρά. Εάν συνεχιστεί αυτή η κατάσταση σε μερικά χρόνια οι ανισομετρίες θα είναι τόσο μεγάλες που δεν μπορούμε να προχωρήσουμε με αυτόν τον τρόπο.

Ο λόγος της καθυστέρησης

Ο λόγος για τον οποίο καθυστερεί η διαπραγμάτευση είναι το γεγονός ότι υπήρχε μία δομική διαφορά στην αντίληψη που είχε το ΔΝΤ και η Γερμανία και για το ίδιο το πρόγραμμα και για την πορεία εκτέλεσής του, αλλά και για την προώθηση των στόχων μετά το τέλος του προγράμματος.

Αυτό καθυστέρησε τη διαδικασία της διαπραγμάτευσης. Αυτό προσπαθήσαμε να γεφυρώσουμε στις 20 Φλεβάρη, όπου υπήρξε μία συμφωνία που λέει ότι θα νομοθετηθούν ταυτόχρονα μέτρα και αντίμετρα και μέσα σε αυτή τη συμφωνία και σε αυτή την ισορροπία θα τηρούνται και τα πρωτογενή πλεονάσματα και με αυτή τη λογική προσπαθούμε να φτάσουμε στη συνολική συμφωνία που θα ρυθμίζει και τα μεσοπρόθεσμα ζητήματα του χρέους, ώστε η χώρα να μπορέσει, ολοκληρώνοντας τη 2η αξιολόγηση να βγει από αυτή την ιστορική περιδίνηση στην οποία έχει βρεθεί τα τελευταία 7 χρόνια.

Με αυτή την έννοια νομίζω ότι οι ευθύνες σε όλο τον κόσμο πλην Ελλάδας που μερικοί δεν το αναγνωρίζουν είναι σε αυτή τη δομική σύγκρουση αντιλήψεων και θέσεων και θέλω να πιστεύω ότι μέσα στις επόμενες μέρες ή εβδομάδες θα μπορέσουμε να φτάσουμε σε γεφύρωση όλων των διαφορών.

Όχι μόνο θέμα της Ελλάδας

Το ζήτημα της ποσοτικής χαλάρωσης αφορά την Ελλάδα, αφορά όμως και τη νομισματική πολιτική της Ευρώπης συνολικά. Υπάρχει μία σύγκρουση μεταξύ των προοδευτικών και των συντηρητικών δυνάμεων.

Σύμφωνα με τις προοδευτικές δυνάμεις το πρόγραμμα της ποσοτικής χαλάρωσης πρέπει να συνεχιστεί και για την επόμενη περίοδο, ώστε όλος ο Νότος, ιδίως οι χώρες που έχουν προβλήματα δανεισμού να έχουν πρόσβαση σε πιο φθηνό και περισσότερο χρήμα, ώστε να υπάρχει κυκλοφορία του χρήματος για να μπορέσει και μέσα από αυτό το νομισματικό εργαλείο η Ευρώπη να βγει από την κρίση και να αρχίσει σιγά σιγά να υπάρχει ανάπτυξη.

Κάτι αντίστοιχο έκαναν οι Αμερικάνοι με πολύ μεγαλύτερη επιτυχία από το 2008 και μετά. Υπάρχει και η λογική η συντηρητική του κ. Σόιμπλε, της Ευρωδεξιάς δηλαδή, ο κ. Σόιμπλε δεν είναι μόνος του, είναι στο Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα και αυτό έχει σε κάθε χώρα αδελφά κόμματα, στη χώρα μας είναι η Νέα Δημοκρατία που λέει να σταματήσουμε το πρόγραμμα της ποσοτικής χαλάρωσης, η Ευρώπη πρέπει να κινηθεί πιο σφιχτά δημοσιονομικά με μεγαλύτερη λιτότητα με περισσότερη πειθαρχία.

Εν αναμονή της απόφασης της ΕΚΤ

Επειδή όπως προανέφερα η ΕΚΤ αποφασίζει τη νομισματική πολιτική και επειδή η ποσοτική χαλάρωση είναι νομισματική πολιτική η ένταξη μιας οποιασδήποτε χώρας, άρα και της Ελλάδας, στο πρόγραμμα της ποσοτική χαλάρωσης, ούτε προαναγγέλλεται, ούτε μπορεί να πει κάποιος ότι θα γίνει την τάδε ημερομηνία.

Όταν πληρούμε τις προϋποθέσεις και θα τις πληρούμε με την ολοκλήρωση της 2ης αξιολόγησης και με τη ρύθμιση των μεσοπρόθεσμων μέτρων για το χρέος, δηλαδή την ύπαρξη ενός οδικού χάρτη που θα λέει ότι με αυτό τον τρόπο θα ρυθμιστεί το χρέος για την περίοδο από το 2018 και μετά που η χώρα θα τελειώσει από τον υποχρεωτικό δανεισμό των μνημονίων τότε συντρέχουν όλες οι προϋποθέσεις, ώστε και η ΕΚΤ να πάρει αυτή τηναπόφαση.

Πολιτικός τυχοδιωκτισμός

Η ΝΔ ήδη από το Δεκέμβρη μας έλεγε νομοθετήστε τώρα ό,τι σας ζητάνε για να κλείσουμε την αξιολόγηση. Αυτό σήμαινε ότι θα έπρεπε να πάρουμε αρκετά επιβαρυντικά μέτρα. Κατορθώσαμε να έχουμε μία συμφωνία στις 20 Φλεβάρη όπου θα πάρουμε τόσα θετικά μέτρα όσα και αρνητικά. Εγώ βλέπω από πολλούς πολίτες που βρίσκονται και στο συντηρητικό χώρο αυτή η πρόοδος αναγνωρίζεται. Και φυσικά νομίζω ότι θα αναγνωριστεί αυτή η πρόοδος από το γεγονός ότι όταν ψηφιστούν αυτά τα μέτρα και τα αντίμετρα θα υπάρξουν προφανώς επιβαρύνσεις, αλλά θα υπάρξουν και οι ελαφρύνσεις.

Η ΝΔ ποντάρει πολιτικά σε έναν τυχοδιωκτισμό κατά τη γνώμη μου. Είχε ποντάρει στη μη ολοκλήρωση της αξιολόγησης, στον εκτροχιασμό των δημοσιονομικών μεγεθών -σας θυμίζω ήδη από το καλοκαίρι του 2016 έλεγε ότι δεν θα πιάσουμε κανέναν από τους δημοσιονομικούς στόχους που είχαν τεθεί για την προηγούμενη χρονιά και τους πιάσαμε όλους- και ότι όλο αυτό μέσα από την κοινωνική πίεση και έναν δημοσιονομικό στραγγαλισμό θα οδηγούσε σε κυβερνητικό μαρασμό του ΣΥΡΙΖΑ, κομματικό μαρασμό το ΣΥΡΙΖΑ και άρα εκλογές. Το γεγονός ότι δεν τους βγαίνει αυτό το σενάριο δεν σημαίνει ότι μπορούν να συνεχίζουν σε αυτή την τακτική που κατά τη γνώμη μου είναι αδιέξοδη.

Αναγκαίοι οι ήπιοι τόνοι

Χρειάζονται ήπιους τόνους μέχρι να μπορέσουμε να κλείσουμε την αξιολόγηση. Χρειάζεται οι σκληροπυρηνικοί στο τραπέζι της διαπραγμάτευσης να μην θεωρούν ότι υπάρχει κάποιος δούρειος ίππος ή κάποια 5η φάλαγγα ως πολιτική δύναμη μέσα στο πολιτικό σύστημα της χώρας που αν πιέσουν αυτήν την κυβέρνηση από ένα όριο και πάνω υπάρχουν πρόθυμοι να υλοποιήσουν αυτήν την κατάσταση και όλες μας τις πολιτικές διαφορές μπορούμε να τις λύσουμε στο επόμενο χρονικό διάστημα με συζητήσεις στο Κοινοβούλιο και όπου αλλού χρειαστεί.

Η γνώμη η δική μας, αλλά νομίζω και της συντριπτικής πλειοψηφίας της κοινωνίας αλλά και τμήματος της αγοράς είναι οι εκλογές να γίνουν το 2019, τότε που τελειώνει ο τετραετής κύκλος αυτής της διακυβέρνησης, για να μπορέσουν οι πολίτες να συγκρίνουν τι κατάσταση παραλάβαμε και τι κατάσταση θα παραδώσουμε, όπως έκαναν τον απολογισμό τους για την περίοδο 2012-2015 όταν έγιναν οι εκλογές.

Με αυτή την έννοια το θεωρώ απολύτως φυσικό και αναμενόμενο να ακούμε όλη την επόμενη περίοδο πρόταση για να γίνουν εκλογές. Αν θέλουν να υποστηρίξουν αυτό το αίτημα και Κοινοβουλευτικά και όχι να το λένε επειδή είναι τσάμπα στις τηλεοράσεις, ας μας κάνουν μία πρόταση μομφής. Δεν τους μένει άλλο εργαλείο.

Δύσκολο 2015

Γνωρίζετε ότι παραλάβαμε την οικονομία και το ύψος των «κόκκινων» δανείων σε ένα πάρα πολύ δύσκολο σημείο το 2015. Οι εξελίξεις που ακολούθησαν στο τραπεζικό σύστημα της χώρας δυστυχώς δεν έδωσαν τη δυνατότητα να κάνουμε τις πολιτικές τις οποίες θα επιθυμούσαμε πιο έγκαιρα. Βρισκόμαστε αυτή τη στιγμή στη διαδικασία της διαπραγμάτευσης, έχουμε ανοιχτά τα μάτια μας και τα αφτιά μας σε όλες τις παρατηρήσεις οι οποίες γίνονται από την πλευρά της κοινωνίας αλλά και από την πλευρά της αγοράς. Οι προτεραιότητές μας είναι γνωστές.

Εμείς θέλουμε να μπορέσουμε να βοηθήσουμε την υγιή μικρομεσαία επιχειρηματικότητα, αλλά και τη μεγάλη προφανώς, ώστε να μπορέσουμε την επόμενη περίοδο, βγαίνοντας από τον κυκεώνα των μνημονίων να στήσουμε μια Ελλάδα σε βάσεις πιο στέρεες, σταθερές και υγιείς, ώστε να μην επαναληφθούν τα λάθη του παρελθόντος.

Τα τεχνικά ζητήματα είναι ιδιαιτέρως σημαντικά και οι τεχνικοί μας σύμβουλοι, το τεχνικό μας επιτελείο εργάζονται πάνω σε αυτές τις μικρότερες ή μεγαλύτερες λεπτομέρειες, ώστε να έχουμε το βέλτιστο αποτέλεσμα για τη σωτηρία των επιχειρήσεων. Τα εργαλεία τα χρηματοπιστωτικά και τα τραπεζικά που χρησιμοποιούμε και θα χρησιμοποιήσουμε είναι αυτά τα οποία διεθνώς εισηγούνται για την καλύτερη αντιμετώπιση αυτών των περιπτώσεων.

Οι πλάκες του...Μωϋσή

Θέλω να τονίσω όμως ότι για να μπορέσουμε να πετύχουμε στη ρύθμιση των «κόκκινων» δανείων, για να μπορέσουμε να πετύχουμε την έξοδο της χώρας από το Μνημόνιο σε 1 χρόνο και κάτι μήνες από σήμερα, χρειάζεται έντονη και συστηματική δουλειά. Δεν είναι κάπου γραμμένο στις πλάκες του Μωυσή ότι η χώρα θα βγει από την κρίση.

Πρέπει να δουλέψουμε σκληρά για να βγούμε από την κρίση. Πρέπει να κάνουμε υπερβάσεις, πρέπει να κάνουμε αλλαγές και πρέπει να μην επαναλάβουμε τα λάθη του παρελθόντος. Πρέπει με προσοχή και στη διαδικασία εξόδου από την κρίση αλλά και μετά να ιχνηλατήσουμε τη διαδρομή των λαθών που έγιναν για δεκαετίες στη χώρα, ώστε και να καταλάβουμε ακριβώς ποια λάθη ήταν αυτά τα οποία μας οδήγησαν σε αυτή την κατάσταση και να μην τα επαναλάβουμε, αλλά να μπορέσουμε και στο πολιτικό επίπεδο να αποδώσουμε τις ευθύνες για αυτούς οι οποίοι φτάσανε την κατάσταση σε αυτή την πολύ δύσκολη καθημερινότητα.

Οι Ελληνίδες και οι Έλληνες έδωσαν 3 φορές μέσα στο 2015 την εντολή στο ΣΥΡΙΖΑ και στον Αλέξη Τσίπρα σαν εντολοδόχο Πρωθυπουργό, να σχηματίσει κυβέρνηση και να κριθεί σε μία 4ετία για το αποτέλεσμα της διακυβέρνησής του και τα πεπραγμένα αυτής της περιόδου.

Αυτό βεβαίως δεν σημαίνει ότι η Κυβέρνηση, ο Πρωθυπουργός, το κόμμα μας πήραν μία λευκή επιταγή από τον ελληνικό λαό και μπορούν να κάνουν ό,τι θέλουν. Κρινόμαστε καθημερινά και για τα θετικά και για τα αρνητικά και για τις παραλείψεις μας. Νομίζω όμως ότι χρειάζεται μία άλλη ωριμότητα από το πολιτικό σύστημα συνολικά αλλά όχι μόνο από αυτό αλλά και από όσους ασχολούνται με την πολιτική ευρύτερα από το πολιτικό σύστημα, ώστε η χώρα να μπορέσει να κάνει με σταθερότητα αυτά τα τελευταία βήματα και να βγει από την κρίση.

Να τελειώνουμε με τα μνημόνια

Μέσα στη διαδικασία της κρίσης υπήρξαν πολλές δυσκολίες, πολλές τρικλοποδιές, πολλές ανακατατάξεις. Σας θυμίζω ότι το 2010 και το πολιτικό σύστημα και το μιντιακό σύστημα και οι ευρωπαϊκοί κύκλοι λέγανε ότι το 2011, το 2012, το 2013, το 2014 θα βγούμε από τα Μνημόνια από την κρίση. Έχουμε φτάσει ήδη στην άνοιξη του 2017. Πρέπει αυτή η κατάσταση να τελειώσει. Νομίζω λοιπόν ότι η απόλυτη εθνική γραμμή, ο απόλυτος εθνικός στόχος είναι σε 1 χρόνο και 6 μήνες από σήμερα να μπορεί η χώρα να είναι ελεύθερη από τα Μνημόνια, να έχει χαλαρώσει η επιτροπεία, να έχει τη δυνατότητα να οργανώνει για τον εαυτό της, το μέλλον της με καλύτερο τρόπο.

Με αυτή την έννοια πέρα από την όποια τοποθέτηση πάρουν οι πολιτικές δυνάμεις - και κρίνονται για αυτή τους την τοποθέτηση- χρειάζεται μία άλλη τοποθέτηση και από την ίδια την κοινωνία. Οι πολίτες αναγνωρίζουν σε εμάς ότι δεν έχουμε προφανώς την αποκλειστική, αλλά ούτε καν την κύρια ευθύνη για το πώς η χώρα έφθασε στη χρεοκοπία το 2010 και για τη διαχείριση που έγινε από το 2010 μέχρι το 2015 που εμείς αναλάβαμε τη διακυβέρνηση της χώρας και αναγνωρίζει σε εμάς ότι δεν είμαστε αυτοί οι οποίοι συρρικνώσαμε τον εθνικό πλούτο κατά 25%, ούτε ρίξαμε την αγοραστική δύναμη των Ελλήνων κατά 40% ή φτάσαμε την ανεργία από το 7% στο 27% που την παραλάβαμε εμείς τον Γενάρη του 2015.

Τι μπορούμε να κάνουμε; Πέρα από το να βλέπουμε τα λάθη, τις αστοχίες, τις αβελτηρίες να προχωράμε δυναμικά προς τα μπροστά, με βηματισμό που να δίνει όραμα σε μία κοινωνία που είναι κουρασμένη και ταλαιπωρημένη και με μία προσπάθεια να έχουμε ρεαλιστικό λόγο και ρεαλιστικές προσεγγίσεις για τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουμε σήμερα και θα αντιμετωπίζουμε και αύριο.

Login to post comments
Σχετικά με το άρθρο
Πολλαπλά μηνύματα σε όλη την Ευρώπη στέλνει το αποτέλεσμα των ολλανδικών εκλογών και η αποτροπή της πρωτιάς για το ακροδεξιό κόμμα του Γκ. Βίντερς....
Περισσότερα...
Σε συμφωνία «ει δυνατόν τον Απρίλιο» ελπίζει η κυβέρνηση, όπως προκύπτει από την ενημέρωση του Δημήτρη Τζανακόπουλου. Όπως είπε, δεδομένου ότι οι...
Περισσότερα...
Ευρωπαϊκή υπόθεση προσπαθεί να κάνει ο Αλέξης Τσίπρας το θέμα των συλλογικών διαπραγματεύσεων, περνώντας σε ανώτερο στάδιο τη διαπραγματευτική μάχη...
Περισσότερα...
Υπέρ μιας Ευρώπης «πολλαπλών επιλογών» και όχι «πολλαπλών ταχυτήτων» τάσσεται ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας σε άρθρο του που δημοσιεύεται σήμερα στην...
Περισσότερα...
Top