webtv
WEB TV VIDEO
Δευτέρα 06.11: Δείτε το δελτίο των 16:30
  • ΕΛΣΤΑΤ: Οι Ελληνες το 2016 έχασαν εισόδημα 2,7 δισ. ευρώ.
  • Bloomberg: Σε σημείο καμπής η Ελλάδα -Θετικό σήμα από τα ελληνικά ομόλογα.
  • Handelsblatt: Σπάνια θα έχει πάει στο Eurogroup τόσο χαλαρός ο Τσακαλώτος.
ΕΠΟΜΕΝΟ LIVE
Δευτέρα 06.11: Δείτε το δελτίο των 19:30
Πλήρης ενημέρωση για την "Κοινωνία των Κόκκινων Χρεών" και την οικονομική επικαιρότητα.

Οι αποφάσεις του Συμβουλίου της Επικρατείας, που … χάθηκαν στη μετάφραση.

06 Οκτ 2016
 Κυβέρνηση
Ενώ όλοι εμείς, οι «αθώοι και ρομαντικά προσκολλημένοι στην έννοια του Κράτους Δικαίου», πιστεύαμε, ότι οι αποφάσεις του Ανωτάτου Ακυρωτικού είναι ο υπέρτατος κανόνας για την νομιμότητα σε ένα κράτος, ήρθε η ασφαλιστική μεταρρύθμιση Κατρούγκαλου να αποδείξει το αντίθετο.
  • Μέγεθος Γραμματοσειράς

Είναι σχεδόν βέβαιο, ότι δεν υπάρχει συνταξιούχος, που να μην έχει ακούσει για τις υπ’ αρ. 2287-2290/2015 αποφάσεις της Ολομελείας του Συμβουλίου της  Επικρατείας, με τις οποίες τον Ιούνιο του 2015  κρίθηκαν αντισυνταγματικές οι περικοπές των συντάξεων, που επιβλήθηκαν από το έτος 2012 και εφεξής.

Φρόντισαν, εξάλλου, να αναφερθούν σε αυτές, σχεδόν όλα τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης, πότε με προβληματισμό για το δημοσιονομικό κόστος, που επιφέρουν και πότε με διθυραμβικές εκφράσεις για την γενναία στάση του Ανωτάτου Δικαστηρίου.

Όταν όμως, τα φώτα της δημοσιότητας έσβησαν, όπως συμβαίνει εξάλλου πάντα,

  • έμειναν από την μία οι συνταξιούχοι με την ελπίδα, ότι η εφαρμογή των δικαστικών αποφάσεων θα οδηγήσει σε αύξηση των ήδη πολλαπλά τσεκουρωμένων συντάξεων τους
  • και από την άλλη οι δανειστές, οι οποίοι- όπως πάντα καλά ενημερωμένοι για όσα συμβαίνουν στην χώρα μας- φρόντισαν να περιλάβουν ρήτρα στο τρίτο Μνημόνιο, ότι θα νομοθετηθούν ισοδύναμα μέτρα για την αντιστάθμιση της δημοσιονομικής δαπάνης, που θα επιφέρει η εφαρμογή των αποφάσεων του Συμβουλίου της Επικρατείας.

Και ενώ όλοι εμείς, οι «αθώοι και ρομαντικά προσκολλημένοι στην έννοια του Κράτους Δικαίου», πιστεύαμε, ότι οι αποφάσεις του Ανωτάτου Ακυρωτικού είναι ο υπέρτατος κανόνας για την νομιμότητα σε ένα κράτους, ήρθε η ασφαλιστική μεταρρύθμιση Κατρούγκαλου να αποδείξει το αντίθετο, προς μεγάλη απογοήτευση των συνταξιούχων και προς τέρψη των πιστωτών, που για μια ακόμα φορά βρήκαν στο πρόσωπο της Ελληνικής Κυβέρνησης, τους καλύτερους συμμάχους για την εφαρμογή της πολιτικής τους.

Η απασφαλισμένη και μη βιώσιμη ασφαλιστική μεταρρύθμιση του κ.Κατρούγκαλου

Αφού, λοιπόν, ακούσαμε διάφορες πολιτικές κορώνες, περί ισότητας και αριστερής αντίληψης, που επιδιώκει να καταστήσει τους πλούσιους φτωχούς (και τους φτωχούς, φτωχότερους) και εν μέσω της εκκωφαντικής σιωπής της αξιωματικής αντιπολίτευσης (η οποία πως θα μπορούσε άραγε να μιλήσει, όταν αυτή έχει αναδειχτεί «πρωταθλήτρια» στις περικοπές συντάξεων;) ο νόμος 4387/2016 ήρθε στην ζωή μας, με την μορφή μιας ακόμα «γενναίας μεταρρύθμισης», που ευαγγελίζεται, ότι θα «σώσει» το ασφαλιστικό σύστημα και θα «διασφαλίσει» συντάξεις για τις επόμενες γενεές.

Και κάπως έτσι, οι αποφάσεις του Συμβουλίου της Επικρατείας, έμειναν για μια ακόμα φορά στα χαρτιά, τόσο σε πρακτικό όσο και σε θεσμικό επίπεδο. Οι συνταξιούχοι, που από τον Ιούνιο 2015 δικαιούνταν να λάβουν αναδρομικά τα χρήματα, που τους παρακρατήθηκαν, δεν τα είδαν ποτέ να πιστώνονται στον τραπεζικό τους λογαριασμό ούτε βεβαίως είδαν τις συντάξεις τους να  αυξάνονται, ενώ την ίδια στιγμή,  ακόμα κι οι κατευθυντήριες γραμμές, που έβαλε το Συμβούλιο της Επικρατείας στην Πολιτεία, όταν επιχειρεί οποιαδήποτε παρέμβαση στο ασφαλιστικό σύστημα, έμειναν για μια ακόμα φορά κενό γράμμα.

Χωρίς μελέτη της απόφασης, χωρίς μελέτη βιωσιμότητας

Και εδώ πλέον καθίσταται σαφές, ότι κανείς (και πρωτίστως ο κύριος Υπουργός) δεν δαπάνησε λίγο χρόνο να αφομοιώσει το περιεχόμενο των αποφάσεων του Συμβουλίου της Επικρατείας, που υπό άλλες συνθήκες, θα έπρεπε να αντιμετωπίζονται τουλάχιστον με σεβασμό αν όχι με δέος. Και κάπως έτσι, χωρίς κανείς να έχει διαβάσει (για μια ακόμα φορά), η Βουλή ψήφισε έναν νόμο, που παραβλέπει –τουλάχιστον- τις αποφάσεις του Συμβουλίου της Επικρατείας.

Τι και αν και το Συμβούλιο έκρινε, ότι δεν είναι δυνατή η παρέμβαση στο ασφαλιστικό –συνταξιοδοτικό σύστημα χωρίς να έχει προηγηθεί «ειδική, εμπεριστατωμένη και επιστημονικά τεκμηριωμένη μελέτη από την οποία να προκύπτει η αποτελεσματική αντιμετώπιση του προβλήματος βιωσιμότητας των ασφαλιστικών ταμείων, εν όψει και των παραγόντων, που το προκάλεσαν έτσι, ώστε η λήψη των μέτρων αυτών να είναι σύμφωνη με τις πιο πάνω συνταγματικές αρχές της αναλογικότητας και της ισότητας στα δημόσια βάρη»; Τέτοια μελέτη δεν υπήρξε, παρά  το γεγονός, ότι ο κύριος Υπουργός είχε πολλάκις δεσμευτεί, ότι θα την προσκομίσει στην Βουλή και θα την θέσει σε δημόσιο διάλογο.

Βέβαια, οφείλω να ομολογήσω, ότι «κατανοώ» την παράλειψη του κυρίου Υπουργού: Τι μελέτη βιωσιμότητας, θα μπορούσε να εκπονήσει κανείς για τον ΕΦΚΑ, το ασφαλιστικό ταμείο- μαμούθ, που κληρονομεί από την γέννηση του, το σύνολο των ελλειμμάτων των ταμείων, που απορροφά;

Ποιος σοβαρός αναλογιστής θα τολμούσε ποτέ να συνηγορήσει υπέρ της βιωσιμότητας ενός ασφαλιστικού ταμείου, όταν η μοναδική του χρηματοδότηση προέρχεται από εισφορές εργοδοτών –εργαζομένων, σε μια περίοδο συντριπτικής ανεργίας ενώ η κρατική χρηματοδότηση περιορίζεται στο ποσό των 386 ευρώ της βασικής σύνταξης;

Τι και εάν έκρινε το Συμβούλιο της Επικρατείας, ότι είναι «συνταγματικώς μη ανεκτή (η) αντίληψη, ότι το κράτος ρυθμίζει απλώς και οργανώνει την κοινωνική ασφάλιση, χωρίς και να συμμετέχει στην χρηματοδότηση των οργανισμών κοινωνικής ασφάλισης ή ότι η υποχρέωση αυτή μπορεί να αναπληρώνεται με παροχές προνοιακού χαρακτήρα, καθώς και ότι η διασφάλιση της βιωσιμότητας των εν λόγω οργανισμών απόκειται στους ίδιους τους ασφαλισμένους συναρτώμενη προεχόντως ή και αποκλειστικώς με την μαθηματική σχέση μεταξύ των καταβαλλόμενων εισφορών και χορηγούμενων παροχών»; Η κρατική χρηματοδότηση στις συντάξεις περιορίστηκε στο ποσό των 386 ευρώ, της βασικής σύνταξης.

Το εφεύρημα του επαναϋπολογισμού των επικουρικών

Τι και εάν, το Συμβούλιο έκρινε, ότι η υποχρέωση του Κράτους για χρηματοδότηση των ασφαλιστικών Ταμείων, δεν αφορά μόνο στους φορείς κύριας ασφάλισης αλλά και τους φορείς επικουρικής ασφάλισης; Τα έσοδα των επικουρικών ταμείων πλέον περιορίζονται μόνο στις εισφορές εργοδοτών- εργαζομένων και «όποιον πάρει ο χάρος», όπως λέει και ο λαός μας.

Μικροπράγματα, θα μου πει κανείς, σε μια εποχή, που η πολιτική αντίληψη, που επικρατεί δεν επιβάλλει σεβασμό στο Σύνταγμα και τον λαό, που αποτελεί το κυρίαρχο όργανο του κράτους αλλά στους δανειστές. Και σαν να μην έφτανε η καταφανής περιφρόνηση των κατευθυντηρίων γραμμών του Συμβουλίου της Επικρατείας, ακόμα και αυτή η πενιχρή αύξηση των συντάξεων, που θα επέρχονταν από την συμμόρφωση προς τις αποφάσεις «εξαφανίστηκε» μέσω του εφευρήματος του «επανυπολογισμού» των ήδη καταβαλλόμενων συντάξεων (κύριων και επικουρικών), αφήνοντας τους συνταξιούχους ζαλισμένους να αναρωτιούνται, εάν κερδίζουν ή αν χάνουν από τις συντάξεις τους, την στιγμή, που σύμφωνα με τον Υπουργό δεν υπάρχουν περικοπές. Και όλα αυτά, μέχρι την στιγμή, που θα λάβουν το επόμενο «μαγικό φύλλο» της συντάξεως τους, που δεν μπαίνει καν στον κόπο να εξηγήσει, πως έγινε ο επανυπολογισμός, τον οποίο ωστόσο, δεσμεύτηκε να εξηγήσει ο κύριος Υπουργός με προσωπική επιστολή, που θα στείλει σε κάθε συνταξιούχο!

Οι συντάξεις μέσα από τον «αριστερό κυβερνητισμό» των προνοιακών επιδομάτων

Και εμείς, οι αφελείς και ρομαντικοί νοσταλγοί του Κράτους Δικαίου, μείναμε για μια ακόμα φορά να ατενίζουμε τα συντρίμμια μίας νέας ασφαλιστικής μεταρρύθμισης, αναλογιζόμενοι, σε πόσο χρόνο θα επέλθει η επόμενη παρέμβαση στις συντάξεις, που θα αναγνωρίσει «εν μέσω πάντοτε της αριστερής λογικής της Κυβέρνησης», ότι οι συντάξεις είναι στην πραγματικότητα προνοιακά επιδόματα φτώχειας.

Κατά την ταπεινή μου άποψη, μέσα σε όλον αυτό τον πανζουρλισμό και το χάος, η μεγαλύτερη ίσως ήττα για τον λαό μας, δεν είναι η απώλεια των συντάξεων, δεν είναι η βίαιη φτωχοποίηση, που επιβάλλεται συστηματικά εδώ και έξη έτη από τα πολλαπλά μνημόνια, που τελειωμό δεν έχουν, δεν είναι τελικά η απώλεια της αξιοπρέπειας του πολίτη, που λίγο- λίγο οδηγείται στην φτώχεια, την ανέχεια και τον αποκλεισμό.

  • Η μεγαλύτερη, ίσως, ήττα είναι η αντίληψη, που έχει διαμορφωθεί στους εργαζόμενους, στους μισθωτούς, στους συνταξιούχους, ότι τίποτε δεν μπορεί να αλλάξει, ότι πλέον δεν μπορεί να υπάρξει ελπίδα.
  • Η μεγαλύτερη, ίσως ήττα όλων μας, είναι η απώλεια της εμπιστοσύνης στο πολιτικό σύστημα, στην αποτελεσματικότητα της δικαιοσύνης, στο Σύνταγμα, σε όλους εκείνους τους θεσμούς, που αποτελούν τους στηλοβάτες μιας πολιτισμένης και δημοκρατικής κοινωνίας.
  • Η έλλειψη ελπίδας, είναι ίσως ο μεγαλύτερος εχθρός μας. Και αυτόν τον εχθρό πρέπει να παλέψουμε και να νικήσουμε, εάν θέλουμε να ζήσουμε κάποια στιγμή, σε μια χώρα δημοκρατίας και αξιοπρέπειας, εμείς και τα παιδιά μας.
Login to post comments
Σχετικά με το άρθρο
Μετά τις τροποποιήσεις, που επέφερε ο ν. 4336/2015 στο ν. 3869/2010 - γνωστό και ως νόμο «Κατσέλη» - συμπληρώθηκε το άρθρο 1 παρ. 2 του  νόμου...
Περισσότερα...
Σύμφωνα με την Έκθεση του Γραφείου Κρατικού Προϋπολογισμού Βουλής, οι προοπτικές για την ελληνική οικονομία είναι ασαφείς. Έλεγχοι στην κίνηση...
Περισσότερα...
«Στάση πληρωμών» από τους οφειλέτες που είχαν ενταχθεί στις ρυθμίσεις των οφειλών προς τα ασφαλιστικά ταμεία αποκαλύπτουν τα στοιχεία του Κέντρου...
Περισσότερα...
Aνεδαφική αποδείχθηκε η αρχική πρόβλεψη για συγκράτηση των κρατικών δαπανών στα μεγάλα ασφαλιστικά ταμεία, όπως αναφέρει με άρθρο του στο...
Περισσότερα...
Σε σύγχυση βρίσκονται όσο συνταξιούχοι έλαβαν επιστολή Κατρούγκαλου για μείωση της επικουρικής τους. Πολλοί διαμαρτύρονται ότι στην επιστολή υπάρχουν...
Περισσότερα...
Χιλιάδες δικαιούχοι συντάξεων χηρείας είναι…στο περίμενε περίπου πέντε μήνες αναμένοντας την εγκύκλιο του υπουργείου Εργασίας.  Διαβάζουμε το...
Περισσότερα...
Top